güncel klinik kullanım alanlarını, güvenlilik sorunlarını, kontrendikasyonlarını ve düzenleyici çerçevesini değerlendirmektir
Literatür, PubMed, Scopus, CrossRef, Google Scholar, yayıncı veri tabanları ve resmî düzenleyici kaynaklarda yapılan hedeflenmiş taramalarla belirlenmiştir. Tarama; tıbbi sülük tedavisi, Hirudo medicinalis, hirudin, venöz konjesyon, rekonstrüktif cerrahi, mikrocerrahi, diz osteoartriti, kontrendikasyonlar, Aeromonas enfeksiyonu ve geleneksel ve tamamlayıcı tıp kavramları üzerine odaklanmıştır. Hakemli derlemeler, sistematik derlemeler, meta-analizler, randomize kontrollü çalışmalar, farmakolojik araştırmalar, rekonstrüktif cerrahi literatürü, tarihsel kaynaklar ve resmî düzenleyici belgeler öncelikli olarak değerlendirilmiştir
Hirudoterapi, tarihsel kan alma uygulamasından, günümüzde mekanizması daha iyi anlaşılmış ancak sınırlı klinik endikasyonlara sahip bir girişime dönüşmüştür. En güçlü kanıta dayalı kullanım alanı, rekonstrüktif mikrocerrahi, replantasyon ve flep cerrahisi sonrasında gelişen venöz konjesyonun yönetimidir. Semptomatik diz osteoartritinde umut verici bulgular bulunmakla birlikte, kanıtlar yöntemsel sınırlılıklar ve güvenlilik sorunları nedeniyle dikkatle yorumlanmalıdır. Kozmetik, metabolik, nörolojik, üreme sistemi, onkolojik veya sistemik hastalıklara yönelik geniş iddialar ise yeterli düzeyde desteklenmemektedir. Başlıca riskler uzamış kanama, anemi, alerjik reaksiyonlar, yara komplikasyonları ve Aeromonas ilişkili enfeksiyonlardır
Modern hirudoterapi yalnızca tarihsel süreklilik temelinde gerekçelendirilmemelidir. Uygulama, açıkça tanımlanmış endikasyonlarda, tıbbi gözetim altında, uygun hasta seçimi, enfeksiyon kontrol önlemleri, güvenlilik izlemi ve düzenleyici standartlara uyum ile gerçekleştirilmelidir.