Jet-lag sendromu, farklı zaman dilimleri arasında gerçekleştirilen uçuşlar sonrasında ortaya çıkan ve bireylerin biyolojik saatleri ile bulundukları zaman dilimi arasındaki uyumsuzluktan kaynaklanan fizyolojik ve psikolojik bir durumdur. Özellikle uzun menzilli uçuşlar gerçekleştiren uçucu ekipler açısından bu durumun iş performansı ve işletme performansı üzerindeki etkilerinin incelenmesi önem taşımaktadır.
Bu araştırmanın amacı, havacılık sektöründe görev yapan uçucu personelin yaşadığı jet-lag sendromunun iş performansı ve işletme performansı üzerindeki etkisini belirlemektir. Araştırma nicel araştırma yaklaşımı çerçevesinde gerçekleştirilmiş olup veriler İstanbul Havalimanı ve Sabiha Gökçen Havalimanı’nda görev yapan 387 uçucu personelden anket tekniği kullanılarak elde edilmiştir.
Verilerin analizinde; güvenilirlik analizleri, korelasyon, regresyon, bağımsız örneklem t testi ve tek yönlü varyans analizleri kullanılmıştır. Araştırma bulguları, jet-lag sendromunun iş performansı ve işletme performansı üzerinde anlamlı ve negatif yönlü etkiler oluşturduğunu göstermektedir. Ayrıca katılımcıların bazı demografik özelliklerine göre jet-lag düzeyleri, iş performansı ve işletme performansı algılarında anlamlı farklılıklar tespit edilmiştir.
Sonuçlar, jet-lag düzeyinin çalışanların öz bildirimlerine dayalı iş performansı ve işletme performansı ile ilişkili olduğunu göstermektedir. Bulgular, jet-lag sendromunun örgütsel sonuçlarının anlaşılmasına katkı sağlamakta ve havayolu işletmelerinin uçuş planlama, dinlenme ve yorgunluk yönetimi uygulamalarını çalışanların sirkadiyen uyumunu destekleyecek biçimde yapılandırmalarının önemini ortaya koymaktadır.