Bu çalışmanın amacı, tip 1 diyabet tanısı konmuş 11-18 yaş arası ergenlerin insülin uygulaması konusundaki bilgi düzeylerini değerlendirmek ve bu düzey ile metabolik kontrol arasındaki olası ilişkiyi incelemektir
Çalışmaya 11–18 yaş aralığında Tip 1 diyabet tanısı almış adölesanlar dâhil edilmiştir. Tip 1 diyabetli adölesanların demografik ve klinik bilgileri toplanmış, insulin uygulamasına yönelik bilgi düzeyleri bir anket yoluyla değerlendirilmiştir. Metabolik kontrol göstergesi olarak HbA1c değerleri kullanılmıştır. Elde edilen veriler Spearman correlation analysis, independent samples t-test, analysis of variance (ANOVA) ve Kruskal–Wallis test kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırma için etik kurul izni, kurum izinleri ve bilgilendirilmiş gönüllü olur alınmıştır
Tip 1 diyabetli adölesanların bilgi düzeyleri orta düzeyde bulunmuştur (ortalama puan 13,41±2,49. Ancak bilgi düzeyi ile yaş, cinsiyet, diyabet süresi gibi demografik ve klinik değişkenler arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki saptanmamıştır. Grup karşılaştırmalarında da bilgi düzeyleri açısından anlamlı fark bulunmamıştır. Tip 1 diyabetli adölesanların ortalama HbA1c düzeyi 8,19±2,1 olarak ölçülmüş ve bu değer, ideal glisemik kontrol seviyesinin üzerinde kalmıştır. Bilgi düzeyi ile HbA1c arasında anlamlı bir ilişki belirlenmemiştir
Çalışma sonuçları, insülin uygulamasına dair bilgi düzeyinin tek başına metabolik kontrolü belirlemede yeterli olmadığını göstermektedir. Bilgi düzeyinin bireysel öğrenme özellikleri, davranış değişikliği, aile desteği ve motivasyon gibi çok boyutlu faktörlerden etkilendiği düşünülmektedir. Bu bulgular eğitim süreçlerinin sadece bilgi aktarımıyla sınırlı kalmaması gerektiğini ortaya koymaktadır.
